ΤΙ EΙΝΑΙ Η ΣΚΟΛIΩΣΗ;

Σκολίωση (Scoliosis) είναι η πλάγια κάμψη της σπονδυλικής στήλης που μπορεί να παρατηρηθεί στη θωρακική ή την οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Σε μια φυσιολογική και υγιή σπονδυλική στήλη, όταν την κοιτάμε από πίσω, οι σπόνδυλοι εκτείνονται από πάνω προς τα κάτω σε ευθεία γραμμή, δηλαδή στις περιοχές του αυχένα, της θωρακικής μοίρας και της μέσης.

Με τη σκολίωση, ο σπόνδυλος μετακινείται προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά και περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του. Ως εκ τούτου, ορίζεται ως μια τρισδιάστατη παραμόρφωση.

Η σκολίωση μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις η αιτία είναι άγνωστη (ιδιοπαθής σκολίωση). Η ιδιοπαθής σκολίωση διακρίνεται σε νηπιακή σκολίωση σε παιδιά κάτω των τριών ετών, παιδική σκολίωση μεταξύ 4 και 10 ετών και εφηβική σκολίωση μετά την ηλικία των 10 ετών.

Επιπλέον, υπάρχει επίσης σκολίωση που προκαλείται από άλλες αιτιολογίες, όπως συγγενείς ανωμαλίες των οστών και των πλευρών (συγγενής σκολίωση), νευρομυϊκές παθήσεις (νευρομυϊκή σκολίωση) και όγκοι ή μεταβολικά νοσήματα.

Η συχνότητα εμφάνισης της σκολίωσης κυμαίνεται μεταξύ 0,2% και 6%. Είναι συχνότερη στα κορίτσια και η εξέλιξή της είναι μεγαλύτερη.

ΠΟΙΑ ΕIΝΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΚΟΛIΩΣΗΣ;

Η σκολίωση μπορεί να μην εμφανίσει συμπτώματα στα πρώτα στάδια. Ακόμα κι αν εμφανιστούν συμπτώματα σκολίωσης, το άτομο δεν παραπονιέται ιδιαίτερα επειδή δεν προκαλεί έντονη ενόχληση. Για το λόγο αυτό, ανιχνεύεται τυχαία σε μια ακτινογραφία που λαμβάνεται για άλλο λόγο ή ως αποτέλεσμα προληπτικού ελέγχου στο σχολείο. Το πρώτο εύρημα που οδηγεί την οικογένεια στον γιατρό είναι συνήθως η οπτική παραμόρφωση. Η πρώτη διαφορά που παρατηρείται στη σκολίωση άγνωστης αιτιολογίας είναι ότι ο ένας ώμος είναι ψηλότερα από τον άλλο. Η ασυμετρία είναι η πρώτη οπτική διαταραχή στο ισχίο, στο επίπεδο του θώρακα ή στο σημείο όπου διπλώνει η μέση ή το σώμα. Το 40% των ασθενών παρουσιάζει πόνο στην πλάτη και στη μέση.

ΒΑΘΜOΙ ΣΚΟΛIΩΣΗΣ

Στάδιο I: Από 1 έως 10 μοίρες (170°)
Στάδιο II: Από 11 έως 25 μοίρες (155°)
Στάδιο III: Από 26 to 50 μοίρες (140°)
Στάδιο IV: Πάνω από 50 μοίρες

Χρησιμοποιούνται απεικονιστικές μέθοδοι για τη βαθμολόγηση της σκολίωσης. Μετά την απεικόνιση, η σπονδυλική παρέκκλιση διαγιγνώσκεται σε μοίρες. Αυτή η μέθοδος είναι ιδιαίτερα χρήσιμη κατά τη λήψη απόφασης για την ανάγκη χειρουργικής επέμβασης στη σκολίωση.

• Γωνίες κάτω των 10 μοιρών: Στην ιατρική ορολογία ονομάζεται «σπονδυλική ασυμμετρία» και αυτός ο βαθμός δεν έχει καμία επίδραση στην υγεία του ατόμου. Για να αντιμετωπιστεί η παρέκκλιση, πρέπει να είναι πάνω από 10 μοίρες. Προκειμένου οι παρεκκλίσεις χαμηλού βαθμού να μην αποτελέσουν κίνδυνο για σκολίωση στο μέλλον, ο ασθενής πρέπει να εξετάζεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Το σημαντικό σημείο εδώ είναι να προσδιοριστεί εάν η σκολίωση εξελίσσεται.
• Γωνίες μεταξύ 20 και 40 μοιρών: Παρεκκλίσεις 20 έως 40 μοιρών παρατηρούνται κυρίως κατά την εφηβεία. Σε αυτόν τον βαθμό, ο οποίος θεωρείται μέτρια σκολίωση, η άσκηση, η φυσικοθεραπεία και ο κηδεμόνας είναι συνήθως εξαιρετικά αποτελεσματικά.
• Γωνίες στις 40 μοίρες: Οι καμπύλες σκολίωσης 40 μοιρών έχουν ολοκληρώσει σε μεγάλο βαθμό την ανάπτυξη και την εξέλιξή τους. Για να πραγματοποιηθεί χειρουργική επέμβαση, η θωρακική παρέκκλιση πρέπει να είναι πάνω από 45-50 μοίρες, ενώ η παρέκκλιση στην οσφυϊκή μοίρα πρέπει να είναι 40 μοίρες.

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΣΚΟΛΙΩΣΗΣ ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΤΟΠΙΣΗ

• Αυχενικοθωρακική σκολίωση (επίπεδο παρέκκλισης στους III – IV θωρακικούς σπονδύλους)
• Θωρακική σκολίωση (επίπεδο παρέκκλισης στους VIII – IX θωρακικούς σπονδύλους)
• Θωρακοοσφυϊκή σκολίωση (επίπεδο παρέκκλισης στους XI – XII θωρακικούς/οσφυϊκούς σπονδύλους)
• Οσφυϊκή σκολίωση (επίπεδο παρέκκλισης στους I – II οσφυϊκούς σπονδύλους)
• Οσφυοϊερή σκολίωση (επίπεδο παρέκκλισης στον V οσφυϊκό σπόνδυλο και στους I – II ιερούς σπονδύλους)

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΑΙΤΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΛΙΩΣΗΣ;

• Στο 80% των ασθενών με σκολίωση, η αιτία της παρέκκλισης δεν μπορεί να προσδιοριστεί. Ωστόσο, ορισμένα από τα δομικά ελαττώματα που προκαλούν σκολίωση αναφέρονται παρακάτω:
• Συγγενής σκολίωση που προκαλείται από συγγενείς ανωμαλίες στη δομή των οστών της σπονδυλικής στήλης.
• Νηπιακή και παιδική σκολίωση στην πρώιμη παιδική ηλικία.
• Νευρομυϊκά αίτια, μυϊκή δυστροφία.
• Σκολίωση που προκαλείται από παθήσεις του συνδετικού ιστού, όπως το σύνδρομο Marfan, το σύνδρομο Ehlers-Danlos.
• Πολιομυελίτιδα, φλεγμονώδεις νόσοι και τραυματισμοί που προκαλούν σκολίωση.
• Σκολίωση λόγω ανισοσκελίας, προβλημάτων στην άρθρωση του ισχίου και του γόνατος.

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΚΟΛΙΩΣΗΣ

Η κλινική εξέταση είναι εξαιρετικά σημαντική για τη διάγνωση. Εάν ο ασθενής σκύψει προς τα εμπρός, μπορείτε να δείτε καθαρά τη σκολιωτική παραμόρφωση (Adams forward bend test). Το μέγεθος του ύβου των πλευρών και ο βαθμός της παρέκκλισης μετρώνται με τη χρήση Σκολιομέτρου. Πρώτα λαμβάνεται ακτινογραφία για τη διάγνωση της σκολίωσης. Στόχος είναι να επιβεβαιωθεί η παρέκκλιση της σπονδυλικής στήλης, να προσδιοριστεί το μέγεθος και η θέση της και να διαπιστωθεί εάν υπάρχει συνοδός κληρονομική διαταραχή της δομής των οστών. Πολύ σπάνια απαιτείται μαγνητική τομογραφία (MRI).

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΣΚΟΛΙΩΣΗΣ

Οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθούνται από έμπειρο ορθοπεδικό που γνωρίζει αυτή την παθολογία. Αυτό είναι εφικτό στο Ιδιωτικό Νοσοκομείο μας Ekol με τον καθηγητή Dr. Erol Yalnız. Παρέχουμε άριστη διάγνωση και θεραπεία της σκολίωσης. Η πιθανή ταχεία εξέλιξη και η επίδραση της παρέκκλισης στην κατάσταση των εσωτερческих οργάνων απαιτούν θεραπεία. Η επιλογή και η μέθοδος θεραπείας εξαρτώνται από την ηλικία του ασθενούς και τον βαθμό της παρέκκλισης (γωνία Cobb).

Εάν υπάρχει γωνία Cobb 45°, συνήθως συνιστάται χειρουργική θεραπεία. Σκοπός της επέμβασης είναι η διόρθωση της παραμόρφωσης. Σε αυτή την περίπτωση, η διαδικασία θα πρέπει να εκτελείται στο τέλος της περιόδου ανάπτυξης. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, η σπονδυλική στήλη σταθεροποιείται με εμφυτεύματα και χάνει την κινητικότητά της. Ως αποτέλεσμα, η κινητικότητα της σπονδυλικής στήλης χάνεται στο σταθεροποιημένο τμήμα, αλλά σε θωρακικό επίπεδο, αυτό δεν προκαλεί ιδιαίτερους περιορισμούς στον ασθενή. Για τη διόρθωση της παραμόρφωσης, τοποθετούνται κοχλίες-ράβδοι στα προκαθορισμένα άνω και κάτω άκρα της σπονδυλικής στήλης. Η διάρκεια της επέμβασης είναι 5-6 ώρες.

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗΣ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ;

• Η ασφάλεια της σπονδυλικής ανάπτυξης;
• Επιφυσιοδέση της σπονδυλικής στήλης στην κυρτή πλευρά της κύριας παρέκκλισης;
• Διατήρηση και αποκατάσταση των φυσιολογικών καμπυλών της μετωπιαίας και οβελιαίας σπονδυλικής στήλης και της ισορροπίας του κορμού;
• Ελαχιστοποίηση της απώλειας της χειρουργικής διόρθωσης κατά την περίοδο ανάπτυξης του ασθενούς (πρόληψη περαιτέρω παραμόρφωσης);
• Διόρθωση της παρέκκλισης σε 3 επίπεδα και πολυτμηματική σταθεροποίηση μεταξύ μεταλλικών κατασκευών (ειδικά εργαλεία) με τη χρήση της σπονδυλικής στήλης.